Donderdag 18 december presenteerde zanger-/gitarist Jay-P in de fameuze concerthal 6 van BMA Ergonomics zijn CD “Still fine”. Één ding stond voorop. “Ik heb zelf vaak Cd-presentaties meegemaakt van artiesten waar ik op de CD had meegespeeld en die feestjes zijn vaak zó saai. Dat moet echt anders”, zei Jay-P, die in het pand van BMA zijn eigen opnamestudio heeft. En anders werd het. De avond werd geopend door de zanger-/gitarist zelf met akoestische gitaar, subtiel begeleid door enkele bandleden.

 

Daarna was het de beurt aan Swollskin, voor deze avond een duo bestaande uit Andrea Schuttevaer en Dirk van Coevorden. Zij brachten drie relaxte roots-songs ten gehore.

 

De volgende artieste was Lana Wolf. Zij is op dit moment vrijwel dagelijks aan het repeteren en optreden met het Orkest Koninklijke Luchtmacht. Tussendoor reist ze regelmatig naar New York om te werken aan haar CD die volgend jaar uitkomt. Haar producer en songwriter is Camus Celli die eerder werkte met Gavin DeGraw, Tina Turner en Chaka Khan. Één van de nummers die Lana zong was dan ook een song die eigenlijk op de plank klaar lag voor Tina Turner. Lana overtuigde het publiek dat deze song ook haar op het lijf geschreven was en zomaar eens een dikke hit zou kunnen worden.

 

Jay-P betrad daarna met zijn eigen band het podium om de nummers van zijn CD ten gehore te brengen. De band liet horen zowel het stevigere werk als akoestische nummers goed aan te kunnen. Als special guest speelde André Bijleveld mee op Hammond-orgel. Dat er naar aanleiding van dit optreden dezelfde avond veel CD’s verkocht werden verbaasde niemand.

 

The Veldman Brothers waren de volgende act. Met een korte set pakten ze het hele publiek in. Gitarist Gerrit Veldman en Hammond-speler Bennie Veldman lieten overtuigend horen waarom hun eigen CD in 2007 door 3 verschillende bladen uitgeroepen werd tot “CD van het jaar”. Naast briljante musici zijn beide broers ook uitstekende vocalisten. De passie waarmee zij hun bluesrepertoire ten gehore brengen maakt ze tot een geweldige live-act.

 

De laatst optredende gastartiest was de jarige Ralph van Manen. Met een verontschuldiging aan de vele goede gitaristen in de zaal begon hij solo met akoestische gitaar. Met zijn loepzuivere stem en heldere gitaarspel kreeg hij alle handen op elkaar, ook die van alle aanwezige gitaristen. Samen met de band van Jay-P zorgde hij vervolgens voor een waardige afsluiting van de avond. Deze band begeleidde overigens de hele avond alle optredende artiesten. Het slotnummer “fly away” werd uitgevoerd door alle muzikanten en vocalisten.